Elementy i parametry fal morskich

Gdy fala natrafia na przeszkodę, którą może opłynąć, dochodzi do tzw. zjawiska dyfrakcji, polegającego na kołowym zakrzywianiu się linii grzbietowej fali na skutek obejścia przeszkody. Dla uchwycenia podanych wyżej zjawisk, związanych z podchodzeniem fali morskiej do brzegu lub budowli wykreśla się plany falowania, ujmujące wszelkie zmiany jakim fala może podlegać. Do analizy procesu falowania ważna jest znajomość zarówno parametrów jak i elementów morskiej oscylacyjnej fali postępującej, których definicje zestawiono poniżej: l) orbita cząstki wody – krzywa zamknięta, po której dana cząstka porusza się w czasie falowania, 2) poziom falowania – miejsce geometryczne środków orbit cząstek powierzchniowych przy ruchu falowym, 3) poziom spokoju – poziom, na jakim ułożyłaby się powierzchnia morza, gdyby nie było falowania, 4) wzniesienie falowania (e) – wzniesienie poziomu falowania nad poziom spokoju, 5) grzbiet fali – część fali znajdująca się powyżej poziomu falowania, 6) dolina fali – wgłębienie fali, znajdujące. się poniżej poziomu falowania, 7) szczyt fali – najwyższy punki grzbietu. fali w danym przekroju poprzecznym, 8) dno fali – najniższy punkt doliny fali w danym przekroju poprzecznym, 9) linia szczytowa albo grzbietowa fali – linia łącząca szczyty tego samego grzbietu fali, 10) linia denna fali – linia łącząca dna tej samej doliny fali, 11) zbocze fali – powierzchnia fali zawarta pomiędzy linią grzbietową i linią denną fali, 12) kierunek fali – kierunek przesuwania się fali po powierzchni morza, określony normalną do linii szczytowej fali, 13) wysokość fali h – różnica rzędnych szczytu i dna fali, 14) długość fali L – odległość pomiędzy sąsiednimi liniami grzbietowymi, 15) okres fali T – czas, w którym fala posuwa się o swoją długość, a każda cząstka wody, biorąca udział w falowaniu wykonuje pełne okrążenie po swojej orbicie, 16) prędkość fali c – prędkość posuwania się fali po powierzchni morza, 17) prędkość orbitalna v – prędkość poruszania się cząstki wody po orbicie, 18) amplituda fali a – połowa wysokości fali, 19) średnia stromość fali – średnie pochylenie zbocza fali w jej przekroju poprzecznym, którego miarą jest stosunek h/L, 20) częstotliwość fali – odwrotność okresu fali, 21) prędkość kątowa (częstotliwość kątowa) k = Z (w radianach na sek.), 22) liczba falowa radianowa K = 2(w radianach na metr). Uwaga: w niektórych prądach wysokość fali oznacza się przez 2h, długość fali przez 2L, prędkość kątową symbolem w. [przypisy: płytki na płycie osb, głębokość przemarzania, bufor ciepła ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: bufor ciepła głębokość przemarzania płytki na płycie osb