Teatr Narodowy w Mannheim w Niemczech

Widok konstrukcji żelbetowej dwóch balkonów pod salą koncertową przed wykończeniem. Wsporniki żelbetowe utwierdzono w belkach. Płyty zapewniają stężenie wiatrowe. Na nich opierać się będą drewniane rzędy amfiteatru, bez obciążenia ich konstrukcją balkonu. Teatr Narodowy w Mannheim w Niemczech (autorzy: arch. G. Weber i inż. H. Fischer). Teatr, a raczej dwa teatry w jednym budynku, tworzą najbardziej nowoczesną budowlę widowiskową. To wyjątkowe dzieło architektury i budownictwa teatralnego poprzedzone było szeregiem konkursów i studiów. W wyniku wielu dyskusji ostatecznie zdecydowano się na budowę dużej widowni dla przedstawień operowych i dużego dramatu oraz małej widowni, jako sceny studialnej na kameralne przedstawienia oraz opery, balety i oratoria ze zmiennym układem krzeseł i zmienną sceną. I ta właśnie część stała się prawdziwym teatrem nowoczesnym. Dzięki takiemu rozwiązaniu można było uniknąć uciążliwego podziału widowni i sceny żelazną kurtyną, odpadła wieża sceniczna, nie ustalono nawet położenia sceny. Zróżnicowanie obydwu widowni dało w wyniku dwa różne wyrazy wnętrza. Mała widownia przez swą bezpośredniość i prostotę wnętrza sprawia duże wrażenie, sztuka sceniczna staje się bliższa, widz jak gdyby brał bezpośredni udział w przedstawieniu, aktor jak gdyby żył wśród widzów. Ten inny teatr, funkcjonalnie i konstrukcyjnie jest różny od teatru sztywnych form. Założony na trapezie o długości 133 m i szerokości jednego boku 41,10 m i drugiego 54,70 m zamknięty jest ścianami bezokiennymi, z wyjątkiem przeszklonych ścian szczytowych. Wielka widownia teatru operowego na 1200 miejsc w 25 rzędach ma po obydwu bokach schodkowo umieszczone loże 7osobowe. Ściany sali ze względów akustycznych wyłożone sa drewnem. Fosa orkiestry może być przekryta i wykorzystana na rzędy krzeseł albo użyta na powiększenie proscenium. Scena dużej widowni, o wymiarze 26X23 m, posiada obrotnicę o średnicy 17 m. Poza nią znajduje się zascenie 23 X 14 m, o wysokości 9 m. Mała widownia jest prosta w formie i fakturze, o ścianach wyłożonych surową cegłą dziurawką, z podłogą dębową i sufitem z płyt eternitowych, podwieszonych między żeberkami żelbetowymi. Mieści ona 600 800 widzów, w zależności od ustawienia krzeseł i urządzenia sceny. Mała scena o wymiarach 20X16 m i o wysokości 9,5 m, składa się z trzech rozbieralnych pomostów i jest przedłużona zasceniem 22 X 7 X 10 m oraz przez dodatkową scenę boczną owym 14X 10 m. Słupy, schody i nawet loże wykonane są z surowego betonu zabarwionego na kolor szaroniebieski, zielonkawy i popielaty, z widocznymi odbiciami deskowania. W małej widowni, podobnie jak w dużej, znajdują się po obu bokach schodkowo umieszczone loże siedmioosobowe. Konstrukcja budynku i podział funkcjonalny oparte są na układzie modularnym, ujętym w 20 rzędów ram żelbetowych, o zmiennej rozpiętości. Część budynku spoczywa na schronie przeciwlotniczym, częsc zaś na żelbetowych fundamentach, opartych na palach żelbetowych, sięgających 14 m głębokości. [patrz też: beton architektoniczny, beton dekoracyjny, płyty betonowe ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: beton architektoniczny beton dekoracyjny płyty betonowe