Posts Tagged ‘głębokość przemarzania’

Budowa filarów i przyczólków

Saturday, February 23rd, 2019

Przy budowie filarów i przyczółków mostowych stosuje się obecnie układanie licówki po dwie warstwy, ustawiane na sucho przy pomocy kliników i kamyków regulujących. Po ustawieniu i dokładnym uregulowaniu położenia poszczególnych kamieni, zapełnia się zaprawą spoiny poziome i pionowe, a następnie wypełnia się środek filara. Jeżeli środek filara wypełnia się murem, ważną rzeczą jest rozścielenie zaprawy i układanie, a właściwie wciskanie np. kamienia łamanego w zaprawę, tak by zaprawa dokładnie ob lepiła kamień ze wszystkich stron. Murowanie na sucho, a następnie zalewanie muru zaprawą daje konstrukcję znacznie słabszą i bardziej porowatą. …read more

Płyty cokołowe

Saturday, February 23rd, 2019

Płyty cokołowe, ze względu na ich specjalne ochronne znaczenie, dajemy grubsze od 6 cm, jako minimum, do 12 cm grubości. Ustawia się je opierając na odsadzkach muru lub na wspornikowo nadwieszonych kilku warstwach cegły (3-4). Pod dolną warstwą płyt na odsadzce należy podłożyć dwie warstwy izolacyjne z papy bitumicznej. Odsadzka powinna znajdować się na wysokości płyty chodnikowe j , tak aby dolna krawędź płyty była na wysokości chodnika. W żadnym wypadku nie należy zapuszczać płyt cokołowych w ziemię, Okładziny płytowe ścian zewnętrznych można wykonywać ze wszystkich gatunków skał budowlanych w Polsce. …read more

Ogólna charakterystyka falowania morskiego

Saturday, February 23rd, 2019

Najważniejsze z inżynierskiego punktu widzenia są fale wiatrowe, wywołane działaniem wiatru na swobodną powierzchnię morza. Fale te zalicza się do fal krótko-okresowych, głównie grawitacyjnych (o okresie od 1 do 30 s), których energia zużywa się przede wszystkim na pokonanie bezwładności wody wywołanej jej ciężarem. Z uwagi na czynnik generujący fale wiatrowe, dzieli się je na fale Wymuszone oraz swobodne. Fala wymuszona występuje w czasie działania wiatru, natomiast swobodna po jego ustaniu, przy czym mówi się często w pierwszym przypadku o tzw. fali żywej, natomiast w drugim przypadku o fali martwej lub rozkołysanej .. …read more

Obciążenia budowli morskich

Friday, February 22nd, 2019

Konstrukcje hydrotechniczne, takie jak falochrony, nabrzeża lub umocnienia brze- gów poddawane są zarówno w czasie budowy jak i eksploatacji siłom pochodzącym od następujących obciążeń: a) zasadniczych (podstawowych), b) dodatkowych; c) wyjątkowych (specjalnych). Do obciążeń zasadniczych, działających w warunkach normalnej pracy danej budowli, zalicza się w przypadku konstrukcji morskich obciążenia stałe oraz pochodzące od czynników naturalnych: e) ciężar własny budowli, f) parcie i, odpór gruntu, g) parcie i uderzenie fali, h) parcie wody gruntowej, i) obciążenie lodem, a ponadto obciążenia użytkowe: f) oddziaływanie statków, g) obciążenia od budowli nadwodnych, urządzeń przeładunkowych, transportowych, składowanych towarów, tłumu ludzi itp. Wymienione obciążenia mogą występować w całości lub tylko częściowo, w zależności od rodzaju budowli. Do obciążeń dodatkowych zalicza się krótkotrwale działające siły, nie mające w za- sadzie bezpośredniego związku z przeznaczeniem budowli (np. pochodzące od wiatrów sztormowych, od dodatkowego parcia wody, wynikłego z powodu uszkodzenia urządzeń odwadniających, tzw. …read more

Transformacja fal

Friday, February 22nd, 2019

Z chwilą zbliżania się do brzegu fala morska ulega przekształceniom (transformacji), polegającym na zmianie jej parametrów i kierunku. Wraz ze zmniejszającą się głębokością dna ulega zmniejszeniu długość fali, natomiast wysokość wzrasta, przy jednoczesnym wyostrzeniu się grzbietów i spłaszczeniu dolin fali. Tak przeobrażona fala regularna dochodzi do charakterystycznego punktu, zwanego głębokością krytyczną wody, gdzie ulega załamaniu i rozbiciu, przy czym zjawisku temu towarzyszy powstanie grzywacza. Po załamaniu fala przekształca się w tzw. falę przebojową, w której cząstki wody nie zataczają już orbit zamkniętych, ale znajdują się w ruchu postępowym, stąd falowanie w strefie brzegowej (po wystąpieniu przyboju) przestaje mieć charakter oscylacyjny, przechodząc w translacyjny (przenoszony). …read more

Elementy i parametry fal morskich

Friday, February 22nd, 2019

Gdy fala natrafia na przeszkodę, którą może opłynąć, dochodzi do tzw. zjawiska dyfrakcji, polegającego na kołowym zakrzywianiu się linii grzbietowej fali na skutek obejścia przeszkody. Dla uchwycenia podanych wyżej zjawisk, związanych z podchodzeniem fali morskiej do brzegu lub budowli wykreśla się plany falowania, ujmujące wszelkie zmiany jakim fala może podlegać. Do analizy procesu falowania ważna jest znajomość zarówno parametrów jak i elementów morskiej oscylacyjnej fali postępującej, których definicje zestawiono poniżej: l) orbita cząstki wody – krzywa zamknięta, po której dana cząstka porusza się w czasie falowania, 2) poziom falowania – miejsce geometryczne środków orbit cząstek powierzchniowych przy ruchu falowym, 3) poziom spokoju – poziom, na jakim ułożyłaby się powierzchnia morza, gdyby nie było falowania, 4) wzniesienie falowania (e) – wzniesienie poziomu falowania nad poziom spokoju, 5) grzbiet fali – część fali znajdująca się powyżej poziomu falowania, 6) dolina fali – wgłębienie fali, znajdujące. się poniżej poziomu falowania, 7) szczyt fali – najwyższy punki grzbietu. …read more

Charakterystyczne parametry fal morskich

Friday, February 22nd, 2019

Charakterystyczne parametry fal morskich, z których najważniejsze to wysokość (h) i długość (L) fali wyznaczane są na podstawie wzorów teoretycznych względnie empirycznych. Teorie falowania zajmują się w zasadzie falą wyidealizowaną, o ustalonym profilu, zbliżoną w pewnym stopniu do fali martwej (rozkołys). Obecnie istnieje dość duża ilość różnych teorii falowania odnoszących się do różnego rodzaju fal oscylacyjnych jak i translacyjnych, przy czym we wszystkich teoriach dużą rolę odgrywają parametry bezwymiarowe h/L, h/H i L/H. Do tej pory jednak nie ma teorii, która by obejmowała wszystkie rodzaje fal, jako jej szczególne przypadki. Z bardziej znanych teorii wymienić należy liniową teorię fali o małej amplitudzie, teorię fali trochridalnej Gerstnera, nieliniową teorię fali o skończonej amplitudzie Stokesa oraz Miche-Biesela, a także teorię fali knoidalnej Kortewega i de Vriesa. …read more

Metody statystycznych i stochastycznych

Friday, February 22nd, 2019

Praktyczne stosowanie metod statystycznych i stochastycznych natrafia jeszcze na znaczne trudności (m. in. brak wyposażenia wybrzeży w falografy, zbyt krótki okres i zbyt mała ilość potrzebnych obserwacji), ciągle aktualne jest posługiwanie się tzw. wzorami empirycznymi dla wyznaczenia parametrów fal, potrzebnych do wyznaczenia wartości sił wywieranych przez nie na budowle hydrotechniczne, Wielkość fali pełnomorskiej zależna jest głównie od siły wiatru, czasu jego trwania oraz rozciągłości działania, przez którą rozumie się długość przestrzeni wodnej, nad którą może rozwinąć się wiatr, wiejący ku danemu miejscu. Do wzorów, uzależniających wysokość (względnie długość) fali tylko od rozciągłości działania wiatru D (liczonej w km) należą: a) wzór Stevensona hmax = 0,36yD -0,28D +0,82 [m] przy czym dla D > 75 km pomija się drugi i trzeci człon wzoru, b) wzór Iribarrena hmx = 1,2 JID [m] Lmax = 31 ftD [m] C) wzór Hansena (stosunkowo najbardziej miarodajny dla Bałtyku) hmax = 0,26 VD [ID] Ponieważ przyjmuje się, że fala osiąga swoje największe wymiary przy rozciągłości wiatru D 375 km, (200 mil morskich), stąd do wzorów powyższych nie należy wstawiać wartości większej, chociażby to wynikało z istniejących warunków. …read more

WLASCIWOSCI FIZYCZNE WODY

Saturday, February 16th, 2019

WŁAŚCIWOŚCI FIZYCZNE WODY Temperatura wody jest najodpowiedniejsza, gdy zawiera się w granicach 7-12 C. Temperatura wody poniżej 5 i powyżej 15 C jest niepożądana, zbyt zimna woda jest szkodliwa dla zdrowia (m. in. wywołuje choroby przewodu pokarmowego), zbyt ciepła – ma nieprzyjemny smak i nie działa orzeźwiająco. Obserwacje temperatury wody w zbiornikach prowadzi się na różnych głębokościach w ciągu całego roku. …read more

Scieki przemyslowe

Friday, February 15th, 2019

Woda czysta jest w cienkich warstwach bezbarwna, w grubszych natomiast ma barwę niebieskawą. Zawartość wapna nadaje wodzie barwę o odcieniu zielonym; ciemnozielone jeziora występują tylko na czysto wapiennym podłożu. Substancje próchniczne nadają wodzie wypływającej z lasów lub torfowisk barwę żółtawą, brunatną, a niekiedy prawie czarną. Domieszka gliny w postaci koloidalnej wpływa na opalizację. Nawozy organiczne (przede wszystkim gnojówka) zabarwiają wodę na kolor żółty. …read more