Obciążenia hydrodynamiczne budowli

Biorąc pod uwagę wielką liczbę możliwych przypadków obciążenia hydrodynamicznego budowli, istnieje w związku z tym również duża liczba różnych metod teoretycznych, półempirycznych, a nawet empirycznych wyznaczania sił pochodzących od naporu lub uderzenia fali. W ostatnich czasach rozwinęły się ponadto tzw. metody stochastyczne, które wychodzą z bezpośrednich wyników obserwacji i pomiarów przeprowadzonych na modelach w laboratorium lub też na morzu. W kolejnych punktach przedstawiono nowsze metody (względnie te, które nie straciły na aktualności) wyznaczania obciążeń hydrodynamicznych na budowle morskie. Ograniczono się do podania wzorów podstawowych, umożliwiających praktyczne obliczenie sił naporu i uderzenia fali, na budowle o ścianach pełnych. Bardziej rozbudowaną teorię oraz wyprowadzenie wzorów znaleźć można m. in. w pracach. Wyznaczanie wartości naporu fali na budowlę sztywną o ścianie pionowej lub stromej. Zo oznacza maksymalne wzniesienie powierzchni na budowlę o ścianie pionowej Przy wyznaczaniu powyższych trzech podstawowych parametrów wykresu obciążenia hydrodynamicznego należy rozpatrzyć następujące rodzaje falowania, mogące wystąpić w strefie posadowienia budowli): a) fale oscylacyjne sinusoidalne oraz typu Michea, b) fale knoidalne i samotne. Wyboru odpowiedniej metody obliczeń, właściwej danemu rodzajowi falowania i zależnej od wzajemnego stosunku parametrów fali (h, L) oraz głębokości dna akwenu przed budowlą (H) można dokonać na podstawie wykresu podanego wg Drueta. Falochrony oblicza się z reguły na największy napór fali, jaki występuje w przypadku pełnego odbicia, dlatego też poniżej podano przede wszystkim wzory na obliczanie maksymalnych ciśnień d1a fali stojącej. [przypisy: gabloty wewnętrzne, słupki odgradzające, gabloty informacyjne ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: gabloty informacyjne gabloty wewnętrzne słupki odgradzające